Her birey, tanımlanmış tüm yetkinlik alanlarında az ya da çok bir birikime, deneyime ve kazanımlar bütününe sahiptir. Kimi birey yüksek iletişim becerisine sahipken bir başkası problem çözme yöntemlerine hakimdir. Hiç kimsede bir yetkinliğe ilişkin beceriler "mükemmel" düzeyde olamayacağı gibi "sıfır" düzeyinde de olmaz. Herkes, tüm yetkinliklere bir skalada yer alan bir noktada sahiptir.

İş dünyası ise ekip üyelerinin, bu yetkinliklerin, bir ya da birkaçına "olabilecek en üst düzeyde" sahip olmasını beklemektedir.

Yetkinlikler, "öğrenilebilen" şeyler değildir. Geliştirilir, kazanılır ancak öğrenilmez. Bir iş profesyonelinin, özellikle kariyerinin başında, bu yetkinlik setleri içerisinde yer alan unsurlardan olabildiğince çok sayıda maddeye ilişkin gelişimlerini tamamlamış olmaları beklenmektedir.

Bu yetkinliklerin bazıları bireye, okul öncesi dönemde aile içerisinde ya da okul öncesi eğitim kurumlarında kazandırılmış olabilir. Ancak öte yandan çağımızın ortak sorunu bu yetkinliklerin birçoğunun beyaz yaka adaylarının çoğunda çok düşük seviyede var olmasıdır.

Öyleyse neler yapılabilir?
Yetkinlik gelişimi, bir fitness süreci içerisinde kas gelişimi yapmaya benzer. Burada konu, o yetkinliğe ilişkin davranış kalıplarının geliştirilmesidir. Bu gelişim için bireyin yapması gerekenler öncelikle kendi yetkinlik envanterini çıkarmasıdır. İkinci olarak da "gelişime açık" yönleriyle ilgili olarak kendisini "zorlayıcı" nitelikte bazı görevleri yerine getirerek ilgili kategoride gelişim sağlamasıdır. Buradaki zorlayıcı unsurların, birey açısından birer "challenge (meydan okuma)" olarak görülmesinde yarar vardır.